Bir varmış, bir yokmuş diyecekler. Belki bir ağaç tanıklık edecek, ağırdan büyüdükçe ve yaşlandıkça, bizden daha uzun yaşadıkça; kim bilir daha kaç kederlenmeyi sır edinecek kendine.. Ağır bir yükle sözleşecek..

Eğer bir oyalama, oyalanma değilse daima yaşayacağımız bir dünya inancı; şu şimdilik gözlerimizle tanıklık ettiğimiz, bir gölgelik misali hayatımızda; onulmaz suçlara şekil, hayat veren olmayı, ben bir yere koyamıyorum..Ağır bir suçlu, bir gönül katilini hangi yüreğin odasında saklayabilir hayat? Gözlerini kapatınca seven, bir kez olsun okşanmayan kalbinin soğuması nasıl üşütmez insanı, ben anlamıyorum..

Bir gölge gibi, karanlık yüklü kara bulutlar gibi peşinde an-larla, nasıl güneşi ve gündüzü ayrımsar insan, hatta önemser? Yüzleşmeden yaktığın canların acılarıyla, nasıl acılanmazsın, yüzünü yüzsüzce dikersin yaşamın saygınlığına?

Seni insanlığa davet ediyorum, insanlıktan nasibini almayan kalp.. ! İnsanlığını unutmuş, bir yerlerde bırakmış varlık..!

Sindiremediğin kötülüklerin varlığını anlamak öyle kırıcı ki..!

Kaybediyorum onu, benim olanı, içimdekini. Bir yeniliş hükmediyor umuduma. Akıtacak gözyaşlarım bile bitmiş, sanırım daha uzun sürmeyecek, gözlerim kanamadan daha, içimde bir alem ölecek. Daha ne kadar gidebilirim yalnız başıma? Işıksız,körlemesine tuttuğum yolda, değersiz ben, bir üvey sevgi, içte yer etmeyen ben, kaç kader daha bitirebilirim? Hep ardıma baka baka, kendi başına oynayan, kendi başına seyreden ben! Anlatacak rüyalarım var, başka bir gerçek bile yok..

Dibini gösteren tertemiz sulara daldığımda, öğrendiğim o derinliklere tutuldum, dibe vuruşumun hayaliyle yaşadım durdum..O derinlikte düşmemin yolculuğunu yazıp durdum.. Ve etrafımda dönüp duran bir alıcı kuş gibi, bir canavar varlığı kattı durdu biri o suya.Sonunu hiç göremedim, kimin yendiğini bilmedim, bilmiyorum.. Beni yutuşlarına derin suların sevdalandım.. Sığ görünenin dibine düşmeyi diledim durdum düşerken bile. Dibe vurmanın, sonuna ermenin, uğruna bedel olmanın mutluluğunu kendime biçtim.. Sessiz sular Tanrım, sessiz sular çağlayan sular gibi kaçınılır değil, onların seni çağırışlarına gitmeyen yoktur.. Bir gayya gibi beni çağırıyor o çağırışlar, sonu gelmiyor , sonunu, dibine ermeyi, uğruna olmayı, ve sonumun orda bitmesini çok istiyorum..

Şimdi şiddetli yağmurlar iniyor gökten

Canlılığın korunağı ellerimde

Bir ölümü uğurluyorum

Kara zindan bir gökle..

Ve gözlerim seni arıyor o anda

Siyah bir çatının altında kaldırıp başımı

Yokluğunla yıkılıyor gözlerim

Ben artık o yangınlardan çıktım

Yeşermeden bir aşk daha

Eller,kollar ve bacaklar ayrılıp

Yeniden ayrı ayrı insanlar olamadan

Bir ölümü uğurluyorum insanların içinde

Bir bütüne bürünememiş

İki kişiden birini..

Sessiz bir çığlıkla

Vedası bana

Duyuyorum,

Pişmanlıkları, hasretleriyle..

Düştengeçti gecelerimin birindeydi,gecelerimizin hayır..Bir düşün en can alıcı gerçekliğisin çünkü..İşte o gece başladım  ağzını öpmeye.Nefesinden öptüm,sonra sen değdirdin nefesini dudaklarıma.. Islak dilin yosun kokuyordu,ben bir balık oldum,kuyruk salladım.Sen bir sığınak oldun,sakladın.