YERDEKİ SU GÖKTEKİ YAĞMUR

Beni duyduğunu biliyorum…
Dünyanın her yerinden sözlerim geliyor sana… Suya yazdığım; akan; kıpırtısız ya da buhar olup göğe yükselen damlalarda kalbimin nasıl attığını dinliyorsun…
Gün geceye dönüştüğünde; karanlıkta hep çoğalan seslerimi…
Ölene değin söyleyeceklerimi duyacağını biliyorum… Andımız; bağımız kelimelerin; olmamışlara bir şeylerde; belki bilmediğimiz bir yerlerde bir bir duvar örüp; bizim kalbimizin evini kılacağını biliyorum…
Kainatın yaratılma sebebini; bütün olup bitenlerin aşkın yoluna ve uğruna koştuğunu
aşkın bir vücut istemediğini onun kalbinin ruhlarda atabileceğini; nefesinin seven bir nefesle süreceğini biliyorum…
Ölene dek aşka söz verdiğimi; ve benim zincirlerimin sana dolandığını biliyorum… Bir ucu bende olanda; bir ucu sende hiç olamamışta olan o kadar uzak ve birbirimizi çekip tutamayacağımız zincirler… Ama kopmayacağını; savruluşlarımıza razı olduğumuzu biliyorum…
Senin kalbinin artık senin olmadığını ama asla avucuma almayacağım; aşkın ancak özgürlükle uçuşabileceğini ve sonsuza kadar sadece böyle yaşayabileceğini biliyorum…

Yoruma kapalı.