YANKI

Gözlerime baktın
En derinlerine çağırdın
Kalbinin dinmez kanını
Sana koş diyen adamı
Hiç yerinde bulamadın
İncindin, her ümidi boşa besledin
Dedi yıllarının sesi!
Aşk, biz çok sevdik demez miydi?
Diye, vurdu yüzüne gerçekler!
En sonunda sırra erdin
Kalbinin yankısıydı o tüm duydukların ve söylediğin hep
Elinden alındı her görünüp de görünmeyen
Elin boş, ardın dolu
Hiçle her şeyi eşitledin.

Genel kategorisine gönderildi

İNSAN İÇRE İNSANDAN AYRI

Kaçınılması gereken bir varlığın, bütün anlamlara sahip olması ne büyük çıkmaz… Yeryüzünde bozgunculuk yapan tek varlığın, bütün oluşların sebebi olması hangi sebebin komik gösterisi?

Bütün bu sorgulayışlar bile, yaratılmış olanın eğlencesi olmasa gerek! Bazen ödül ve lanet öyle iç içedir ki, sen de ancak ve ancak bir oyuncususundur ! Çamurun içinde gül müdür görünecek olan, yoksa gülün yatağı çamur mu? Fakat ikisinin de varlığı yok edemez bir diğerini…
Ayrılıklar kaçtığın, kaçındığın şeyin içinden olmandır, seni var edip, onu sürgüne yolladığın kaçışlarındır. Ondan ayrı, ondan içre.
İnsanın insana muhtaçlığı sefil bir cezadır!
Ve bunların yazılması da bundan içre olandır.

Genel kategorisine gönderildi

DÜŞ ARALIĞI

Yeni bir düş zamanı! Kendimi yaşatamadığım, özgür bırakamadığım hayli zaman oluyor. Beni taşıyacak geçitleri görüp, düşlerimi, kelimelerimi kaçırdığım, kapattığım uzun zamanlar oldu bir ağaç dalına, göğe, ufka ve beni hatırlatacak martılara. Hangi kelimeleri yazacağımı bilemiyorum. Çünkü gittiğim bütün düşler ülkesinde hep aynı şeyi fısıldıyor sessiz esintiler ve görüntüler. Bütün gölgeler aynı karanlık.
Sürülemem beni çağıran, bekleyen o dünyadan. Kelimeler ruhumu emmekten hiç kanmıyorlar. Adanmış ve sevenim.
Şimdi olduğum yerde, yağmurlar yağıyor. Bulutlar onları istemedikleri için ıslak düşüyor olmalılar. Ağladıkları için. Bir sevenin bir sevgili için ağlaması. Kutsal kitaplarda yazan cennetlere değinilmesi gibi. Çünkü sevmektir cennet.
İşte bundan korkuyorum, hep göstermekten kendimi. Benim için her oluşun sebebi, baktığım her şeyde sevgiyi görmek, ve belli etmek kendimi. Çünkü, talan her şeyde vardır. Yine de yazmak, yalnız olmadığın en güzel yalnızlıktır.

Genel kategorisine gönderildi

BİN YILLIK YANGIN

Uzaktaki dağların doruklarını, mor bir suskunluk kuşatmış. Gördüğüm o büyülü ağır hava, öyle garip sarıyor…

Yaklaşıyor yaklaşıyor ve üzerime serildi. Hangi zaman boyutunda olduğun hiç ayrımsanamaz, hatta düşünülemez, uyandığın rüyalar gibi, yine seslenemiyor, sesimin olmadığını anlıyorum… Zamansız ve yersiz, bir boşlukta uzanır gibi yitiğim…

Her şeyi kabullenmekten başka, elimden bir şey gelmeksizin, güçsüz ve etkisiz bekliyorum.

Bir savaşın içinde, sevgiden önce yıkım vardır. Orada şiirler yazılamaz, müzikler duyulamaz…  Korkular belirsizlikle beslenip, ruhunuzu sarmalar, bir anı, bir dost, bir gülen yüzle; asırlarca ara açılır benliğinizde…

Bazen, bir roman yazmak gibi değildir yaşam…  Ellerinde sonlanır yazılar, tıpkı hayatın ellerinde sonlandığımız gibi.

Ne hasretin, ne kavuşmanın sonuna ermeden, anlam yüklü, hayaller yüklü renkler, imgelemler sonlanıyor gözlerimde… Ruhum bilinmez bir boyutta asılı halde, nefes alıp almadığımı bilmiyorum… Gözlerimle sürerek izleri, kımıltısız, bir mucize bekliyorum.

Düşleyince,  sedef gibi parlak,ince ve kırılgan bir tende, ruhunu eş gibi sayıyorum o görüntüye. Hüzünlü, alçak gönüllü bakışların,boynundaki  yılların savuşturulamamış izleri, yaşattığın her şeyi inkar ediyor. O kadar güzel görünüyorsun ki, maviyi sende seviyorum.

Ama biliyorum, bağışlanmadı o görüntü bana, davetsiz , suçlu ve ürkek bakabilmiştim sadece bir kez.

Bu duygulaşım, dipsiz; bizi içinde sonsuz bir zamanla, herkesin kanadının büyüklüğü  sevgisinin ölçüsünde,  yaşatıyor. Bana, sonsuz dünyanın da insanların kalbinde süreceğini düşündürüyor.

Ve yazılıyor… Ve okunuyor…

 

 

 

 

 

Genel kategorisine gönderildi

MERHABA BEBEK

Nerelerden geldiğini hatırlamayacaktın, bir kararla olduruldun, sadece bu asıl. Bir dünya vardı seni bekleyen. Ümitsiz gördükleri, seni yok saydıkları, güç yetiremeyeceğini sandıkları bir dünya için tutundun, küçüklerden de küçük, ama dev gibi yüreğinle, sen yok saydın ölmeyi.  Sevgileri ancak dünyada ete kemiğe bürüyebilirdin, yoğurulup acısıyla olgunlaştırabilirdin. Hepsine rağmen, güzel olmalıydı dünya çünkü, her şeye rağmen değer. Varlığın geçiş kapısı, tek o olmalıydı. Var olmak istedin işte. Yüreğinde öyle bir sevgi olmalıydı ki, tüm acizliğini yensin.

İyi ki doğdun bebek, dişinle tırnağınla geldin bu dünyaya, öyle tutunarak.

Seneler su gibi aktı değil mi? Her şeye gücün yetemezdi. Asıl acizlikler bu dünyada üşüşür. Yine, kocaman yüreğinle göğüslersin mutluluğuna, hele sonsuz mutluluğuna çalım atan hüzünleri.

Yıl yıl, eskir duvarların, direkleri kolları toz duman olur evinin. Ne kadar dökülse de, kalbin hep diridir ilk günkü gibi, umut ölmene izin vermeyen şeydir. Kaderini uzatan bir güzel yüzdür umut.

Ve büyük fırtınalar vardır, bütün benliğini çatırdatan. Tüm şiddetiyle yoklar durur. Bekler hiç gitmez. Çünkü o yüreğine aşık bir düşmanıdır. Düşmanların en sadığı. Dolanır varlığının etrafında ve kutsar. Düşmanlıklar sevgiye muhtaçtır, barışlar savaşlara bu dünyada. Yüreğin ısınmak için ümit eder durur.

Aynalar hain ve merhametsizdir, yılları yüzüne çarpar durur. Kalpleri yansıtan ayna yoktur. Kalbin çarpar durur yalnız olsa da.  Sonra düşünürsün anlar gelir, ümit de acıya mı vurgun yoksa diye.

Merhaba bebek, küçüklerden küçük haliyle kocaman yüreğinden hayata tutunan bebek. Bütün hüzünler de, mutluluklar da sana eder, sevgi de sevgisizlik de  tertemizin.

Bir sır değil gücün, sen sevginin etrafında dön dur, ve kutsa.

 

Genel kategorisine gönderildi

YUSUF

Çok güzeldi. Dünyanın en güzel yüzü Yusuf’ un idi. Çok sevilen, en sevilen Yusuf. Gözleri, gecenin tam aydınlandığı, sevgilerin ol denildiği yerdi. Elleri, dokunulunca öldürecek bir silah, ve dokunanı her zerresiyle eritip, emecek bir zehir idi.

Yusuf, herkesin aynası Yusuf. Yusufta görünen aşkın sahibi. Aşkın yüzü Yusuf.

Kaşın, gözün, ellerin olmasa Yusuf, cismin, bedenin olmasa değişir mi aşk, bilinen kayıp olur mu? Yiter mi canlanan, harlanan?

Göründün Yusuf. Züleyha da, sen gibi ezelden yaratıldı.

Ve, kalbinin aynasına baktı. Sana baktı. Seni, kendi sandı. Kendi sendi.

Arkanı dönüp gitmen olmadı derdi, çünkü o seni, sana dayanarak sevmedi. Dert oldu kalbi. Sana erimeye aşık oldu ateşte. Olduğun her yer, onun olmadığı yerdi.  Onun olduğu her yer, senin.

Güzel Yusuf, Ay Yusuf. Züleyha’nın yüreğinde kararmak da, ağarmak da Yusuf.

Züleyha, sana bakınca kendinden sandı Yusuf…!

Genel kategorisine gönderildi

AŞK KURUSU

Yerin yedi kat dibi, göğün yedi kat uzağı… Bilinmeyen volkanların, en  coşkun ateşlerinde… Okyanusların derin oyuklarında… Bilmiyorum, habersizim.

Nefessizliğin ardından çekilen bir muhtaç nefes gibi… Bir müziğin sesinde… Bir şiirin kelimelerle bezenmiş cümlelerinde…Bilmiyorum habersizim…

Sanki her şey yok gibi, dünyanın neyinde, varlığın neresinde, sanki alaylı, kötücül bir şaka gibi… Geride ne kalacak, bir yazık mı, bir değer mi… Bilmiyorum.

Ben, artık olmadığım zaman, anlamlı şeylerin, anlamsız kalmasını istemiyorum. Bilmediğim bir dünyadan ummaktan önce, bildiğim bir dünyanın haklılığını ve gücünü görmek istiyorum.

Bilmek istiyorum yaşadıklarımın yansımalarını… İnanmaya ve güvenmeye ihtiyacım var, verdiklerimi, ben de almak istiyorum…

Boşu boşuna olmasını değil, belirmesini ve görmeyi istiyorum.

Hiç izlemedim, ömrüm boyunca haksız hiçbir şey istemedim. Bilindiğim gibi bilmek istiyorum. Bunlar hep kimin yüzünden, o suçluyu bilmek istiyorum.

 

Genel kategorisine gönderildi

DÜŞMANLIKLAR YENECEK SEVGİYİ

Kalbini kapattığın zaman gözlerine

Ve belki de kalbinin kendisine

Ne geçen yıllara

Bir ömrün sonsuzluğuna açılan parçasına

Hiçbir gününde sevgiyi değer görmezsen

Düşmanlıklar yenecek sevgiyi

Biri sevgiler içinde sevgisizlikle

Biriyse, sevgisizlik içinde sevgiyle

Kaybedecek sevgi…

Her şeyi, her bitimliyi unutmaktan beri bir yürek

Sevgiyi kör edecek

Sanki kuşlar ölecek

Rüzgar hiç esmeyecek…

Kendini tekrarlayan

Bir anlamsızlık kuşatacak zamanı

Barış asla gelmeyecek

Sevgiye teslim olmayan arsız bir düşmanlık

Yenecek

Herkes, kendinde olanı verecek…

Bugün günlerden, aylardan, yıllardan ne

Hiç önemsiz…

Çünkü bir ömrün bedel olamadığı

Daha çok bedel istemez zamanla

Zamanlar sığmaz kalpte

Kalp, yayılır tüm zamanlara…

 

Genel kategorisine gönderildi

ZAMANIN SADECE ADI VARDIR

Şimdi yağmur yağıyor. Neler neler oldu, geçti dünya döndükçe, ve ömrümden bir gün daha bittikçe. Düşünüyorum da, şu dünyanın sırrı hangisi? Barınak olan, bizi yaşatacak ama aynı zamanda öldürebilecek de olan  doğa koşullarından saklayan, gözüme çarpıp duran şu apartmanlar, hayatlar mı, yoksa gökyüzünde, insanın gözünün daldığı,kalbinin yoluna sokan, biçimden sıyrıldığın, salt bir kalp kaldığın, sonsuz her yer mi? Neden sonsuzluk deyince, hep, sade bir kalp, bir sevgi gelir çöreklenir usumuza? Neden sevgimizi sonsuz kılarız? Dönüp dolaşıp gerçeğe çıkar yol. Bütün eşyalar, bütün zevkler, hatta tüketilen ömürler bile, hiç olur erir, yok olur yadsınır sevgide. En son gözümüzü kaparken, sevgiye susanır, kavrulur yürek. Ve yanar, boşuna seçtiklerine.

Bu yağmurlar,bu bulutlar, gökyüzünün mavi oluşu sevgiyi anlatır bize, bakar görmeyiz. Kuşlar boşuna uçmaz, hepsi yüreği ısıtsın , ama bu sıcaklığın adını doğru koyalım diye vardır. Ateştir sevgi. Dünya ona doğru çekilen bir soluktur. Sevgi de yaşamak ister işte. Yaratılan her can, sevgiye körüktür, umuttur.

Yağamaz hiçbir yağmur  sevginin üstüne. Dinmez, sonsuz bir özdür o!

 

Genel kategorisine gönderildi

O ORMAN SİSLER İÇİNDE OLAN

Düşen yapraklar gibi zaman

Ömrümden sağanak sağanak hüzünle

Beni en çok zaman acıttı

Eski resimler yaktı gözlerimi mil mil

Kaybedişle, yitirişti hep kol kola.

Ve sözler, ve şiirler ağlayıp duran bir yaralı çocuk kalbimde

Ve ağrılı ağrılı bir taş oturmuş, bir ateş yanıyor.

 

Oysa neler sığdırabilirdik avucumuzdan kayıp giden anlara

Beslediğimiz sevgilerle yaşamcıl.

Şimdi sesler şiirler okuyor kalbimde

Duyuyorum kalımım-ölümüm kelimeleri.

Hüzünlü bir insan sesi bürünmüş kelimelere

Ve bir insan sevdalanıyor hüzne.

Genel kategorisine gönderildi