CANLAR PAZARINDA ONU DÜŞÜNMEK

Bizden ayrı bir şeylerin seçtikleriyle;

ayrılırken sen bir yana ,ben bir yana; aramıza dağlar,gözlerde büyüyen yollar, ve Tanrının bilmediği,ama insanın bildiği ve koyduğu sınırlar, Tanrı’dan daha büyük olmaya soyunmuş, rolünü oynayan, savaşların o elleri girince; belki yüreğimizde yaslar ve gamlarla dolu, ama gözlerimizde insan kalabilmenin ışıltısıyla; uzaklardan bakacağız, dalacağız olduğumuz yerlere.. Bildiğimiz o gerçek sevgimiz, kalplerimizin en kopmaz bağı kalacak ölünceye dek.. Senin olduğun yerlerden dolanıp bana gelen rüzgar, ve benim yerimden geçip, sana ulaşan güneşin sıcağı, savrulduğumuz günün bizi öldürmeyen tesellileri olacak.. Sonrasında gördüğüm her şey sen olacaksın..Kelimelerimin tıklım tıklım dolu anlamları..Yaşamımı nefesimle bağlayan köprüler…Yıllar altından azgın ve götürüp yittiren olarak aksa da, yaşamımın bir adı olarak kalacaksın oralardan…
Öyle ki, insan kalbinden sürgüne yollayabilir, yaşamın bizi aşan acımasız ve sevgisiz şartlarını…

Yoruma kapalı.