UZAKLAŞAN HER ŞEY(E)

Her şey o kadar uzak ve belirsiz ki.. Sahipsiz gibi..

Sözcükler dilimde değil, kalbimde can çekişiyor.. Kalbimde varlıklarının son bulmalarını seçiyorum, bir hiçliğe kurban edilmelerine karşın..  Uzaklaşan bir görüntünün kendisi olmayı seçiyor gözlerim.. Görünmüyormuşum gibi gitgide daha da, yerim hiç olmayacakların arasında.. Bende istenilen bu yokluk, bu belirsiz tanımlar, koştukça ben, seslerini duyduğum ,peşimde sürüklenen zincirlerim gibi..

Bir delirmişliğin kapanında, acımasız hayaletlerin gözaltında, yılgın, ve huzursuzum..

 

Bana seslenen o sesler, ışık olamıyor; kapkara bulutları yarıp.. O emeğe adanan adlar, filmler, şarkılar gibi olamıyor zamanlar.

Geride kalan ne, geçenler mi, yoksa ben mi hızla uzağa düşüyorum?

Gözlerimdeki parlaklık, titreyen, söndü sönecek, tedirgin ışıklar gibi..

Şiir defterim kapandı.Ona ne yazabilirim? Sadece çok utanıyorum şiirlerden. Çizikler atamam onların kanatlarına. Yaralı bereli kuşlar yaratamam.. O koskoca boşlukta, duyulmayan bir sesim yine. Kendi kendime gittikçe daha az söylediğim, ve korkak, cılız bir sesle.. Yüzümü kaldırmaya cesaretim yok,  sözcüklerimden utanıyorum..

Kalbimden doğanlar, bir liman değil bundan böyle, denizin huzurlu uzanışına, ve cennetten gelirmişçesine şıpırtılarına serilip yaslandığım.. Oyunbozanların bozduğu gibi bozgun yedi yediveren duygularım..

Şimdi biraz oradan, biraz buradan duygularım.. Öyle bir sarhoşluk ki toplayamıyorum, gittikçe yalpalıyor, ve eğiliyor artık.. Darmadağın bir meyhaneden dik çıkamadım.. Çözülen benliğinde, her sarhoş gibi, ağla, gül diyor tesirli darbeler.. Sessiz ve onurlu ,kimi net, kimi belirsiz görüntülerle yürüyorum yolumda, çizgilerin dışına basa çıka..

Belki bir yıldızım vardır gökyüzünde, yürüyebilmem ondandır ışığınla.. Belki şiirler bilmediğim kadar çok seviyordur beni, belki asla bensiz yaşamayacaklar..

 

 

Genel kategorisine gönderildi

BABAMA


Bana yaşamayı öğretmek için, ölümün kucağına atmıştın beni. Çok sevdiğim denizlerde boğulabileceğimi, aşkın ederi gibi söylemiştin.. Evet karanlıktı, zifiri, ve ben en sevdiğim şeyin ışıksız yanını görüyordum, büyük sevgilerin, büyük yok ediciliğini.. Ama öylesine tutkun, çok ve yok olmuş bir biçimde teslim olduğum bu sevginin, dibine çekilirken ben, karanlığın içinde gözlerinin olabileceğine inanarak düşüyordum..

Sen! Beni sonsuz kadar yüzeyim diye derin her şeyde,  çağırmadan önce sevgimin ölümcül yüzünü göstermeye, bekliyordun,  karanlığında sevgimin..

Ben hareket etmiyordum, sadece teslim olmuştum sevgilimin ellerine, beni gelip kurtaracağını biliyordum.

Sevmenin karanlıklarla sürebileceğini öğrettiğinde bana, aydınlıktan gelip, dokundun ve ışığa çıkardın beni, ölmekle yaşamak, sadece bir anlık eşikti. Geçmesi, bir anlık..

Sevginle idi şiddetin..

Ve ben karanlıklardan hiç çıkamayıp, ölüme vursaydım bile, son ve tek hatırlayabileceğim, seni sonsuz bağlılık ve teslimiyetle severek yol alışım olurdu..

Beni ellerinle öldürseydin, kıysaydın bile canıma, gözlerimin son ışığını, sevgiyle bakmak için saklardım sana..

Genel kategorisine gönderildi

İŞTE DURUYOR(BİR RÜYANIN ADI)

Yetmiyor sevgim

Bereketli bir yokluk yükseliyor

Boğuluyorum..

Nereye gitsem, yüzümü hangi yöne dönsem

Rüzgarlarla, dalgalarla bir tuttuğum kuzeye

Yangın yerlerinin verimli toprağı güneylere

Uzak doğulara

Ve içinde hiç olduğun batılara..

Hep aynı yoklukta dönüyor

Dünyalar yıkılıyor içime, zamanlar

Ummaktan yoksun, umarsız

İnsanlar ölümüm olur

Senden uzağa gidemem

Başka yerde ölemem..

Bir kadeh şarap çözer duygularımı

Beni..

Ağlarım, zavallı olurum

Seni daha çok, daha acı hatırlarım

Senden gidemem

Biliyorum daha ilk adımımda

Nasıl  şiddetli bir acıyla ölürüm ..

Eksik, sensiz kör, topal ama sen içimde yaşarım

Her yer imkansız, ümitsiz bana

Sen olmadıktan sonra..

Genel kategorisine gönderildi