SEN ÇOK MASUMCA AÇARSIN KAPIYI

BİLİYORUM SUÇLUYUM,NE KADAR ÇOK SEVDİM SENİ ÖYLE..CEZAMI GÖRDÜM,SESSİZLİĞİNİN ŞİDDETLİ BAĞIRIŞLARI ÇARPIP DURDU YÜZÜME.
DAĞLAR ÇARPSA BİRBİRİNE, UN UFAK ETSE BİRBİRİNİ, BÜTÜN DENİZLER BİRLEŞSE GÖRÜLMEMİŞ BİR SEL OLSA, GÜNEŞ YOLUNU ŞAŞIRSA CEHENNEMİN YÜZÜ OLSA GÖRÜLEN, KIYAMETLER KOPSA NE VAR NE YOKSA; YİTİK BAKIŞLARIMDAN, GARİP GÖNLÜMDEN DAHA MI SEBEPLİ OLUR? KUŞ OLUP UÇSA SEVİNÇLER, VARABİLİR Mİ YERİNE HAKLI? KALP Kİ ALEMLER ONUN İÇİNDİR, YIKILAN BİR TEK KALP BİR ALEMİ DE PERİŞAN EDER,TAŞ TAŞ ÜSTÜNDE KALMAZ KALP  VİRANELERİNDE.. ONUN AHI SAĞIR EDER KULAKLARI, SUR UN SESİ ONDAN ÖYKÜNMEDİR, DİZE GELİR SUR AH-LARIN ÖNÜNDE..BİR KALBİ DUMAN EDEN, TOZA DUMANA BOĞAN, BİR BİR YERLE BİR EDEN UMUT BARINAKLARINI, AĞAÇ EKSE, KİTAP YAZSA, GÜLDÜRSE BAŞKA BİRİNİN YÜZÜNÜ, VE GÜLSE KENDİ DE, GÖRMESE ARDINDA BIRAKTIĞINI GÜLSE; NE KAZANIR, KAÇ GÜN  KAZANIR DAHA? BİLİYORUM SUÇLUYUM, NE KADAR ÇOK SEVDİM ÖYLE, NASIL SEVDİM,NE HAKLA!! YIK DİYE, VUR DİYE, KALBİMDE TOZU DUMANA KAT DİYE… KİMSE SEVERKEN İSTEMEZ BÖYLE, AMA KİMSE DE ALAMAZ VERİLMEYENİ, KİMSE BİLMEZ O GÖNÜL SANA NEYİ,NE KADAR VERİR..VE SEVMEK BÖYLEDİR İŞTE, HİÇ HESAPSIZ, SEVMEK KENDİNLE OLAN HESABINDIR SADE VE SADECE, KENDİNLE ÇIKARSIN YOLCULUĞUNA, KİMSE YOLDAŞLIĞINI VADETMEMİŞTİR SANA..SEVMEK İKİ KİŞİLİK OLMAYI DİLENEN BİR GÜZELLİKTİR SADECE..AMA SÜRELİ BİR GARANTİSİ OLMAYAN, GARANTİSİ SONSUZLUK OLAN BİR EDİMDİR..VE HİÇBİR ŞEY YÜCELTEMEZ SENİ DÜNYADA DAHA FAZLA, KALBİNİN GÜCÜYLE,BÜTÜN BÜTÜN İSTEMENLE,KENDİ KENDİNE, KENDİNLE SEVMEK KADAR..SEVGİ HERKESİN BAŞINDA KENDİNE ÖZGÜ TACIDIR.SEN ECESİNDİR KENDİ TOPRAĞININ,ÜLKENİN,KOCA BİR ALEMİN,KALBİNİN ECESİ… BİLİYORUM SUÇLUYUM NE KADAR ÇOK SEVDİM SENİ,AMA ÜZGÜNÜM DÜNYANIN EN GÜZEL VE BENZERSİZ TACINI ÇIKARMAYACAĞIM..

Genel kategorisine gönderildi

DÜNYAYI YARATAN ŞEY

Görmelisin sevgilim baktığında gözlerime;güçlü olmak zorunda olan küçücük bir kız çocuğunu..Issızlarda ağlayabilen,küçüldükçe küçülen,sinen;heybetli duruşların da sevgiye ve bağlılığa muhtaçlığını..Ruhumda çalan bir şarkıyı dinleyip durduğumu da görmelisin..Yılanların bile sevgiye baş eğebileceğini,karşılık vereceğini ,umutlar taşıyabileceğini bilerek;sevgisiz bir insanın;yılandan sağır,kör,hissiz olabileceğini görmelisin titreyen o küçük kız çocuğu olmuşluğumda..Bir insanın nasıl uyanabileceğini de; kalbi deli gibi çarparak uyandığı halde, ve delice ağlamak muhtaçlığını da görmelisin.. Bir türlü yazamadığımı kaderimi, sadece bir sevgiyle dipsiz bir zaman gibi savrulduğumu da…Uzun sessizliklerin, çığlıklara hayat verdiğini, dünyadaki tüm şiirlere,sevgilere rağmen; herkesin sadece kendi sevgisiyle yek ve tek olduğunu da görmelisin… Sevgisiz bir kadının bir savaş çıkartabileceğini, her şey yeniden başlasın diye, her şeyin sonunu dileyebileceğini de görmelisin..Ve başka sevgileri umursamadığını, kimsenin ona dokunamadığını da… Bendim,bendim bir kelimeden onlarca kelimeler söyleyen; her görüntüyü sana bürüyen bendim.. Başka bütün insanları yoklaştıran,hiçleştiren bendim..Senin elinle kendini kavruk uzaklara,yalnızlıklara atan bendim.. Kalbine kefil olan, tek sana açık sevgi barınağı olan bir mahkumu da görmelisin bakıp da gözlerime.. Ve insanın canlılığa değil, kıyımlara oynadığını da,son perdenin böylece pembe bir gül yaprağı olmayacağını da görmelisin..

Genel kategorisine gönderildi

GİZLİ ÇOKLUKLAR

Anılar,zaman sofrasında bir katıktır neşeye ve hüzne…Doyamazsın,tadını alamazsın,ama gizlice besler seni.O yokluklarının,yoksunluklarının seni hayatta tutacak tek varsıllığıdır..Neşenin de,hüznün de çığlığıdır anılar,yaşadığının, çıldırmış şahitleri..Her zaman çok,her zaman üstün,unutkanlığına,unutacaklarına,ezelden süvariler…

Bir dalgayla gelirler denizden kimi sessiz,korkar gibi sessizliği bozmaktan,kimi öfkeli,seni içinde boğmak istercesine…

Bazen gözlerin bir kuşu takip ettiğinde,ya da onu aradığında,mavi bir uzanım gibi,ya da erişelemeyen bir uzaklık gibi gelir karşına apansız;hiç beklenmedik bir anda gelen bir şok edici gibi,sarsar bedenini söyleyip sözünü…

Nerede olursan ol,ne yaşarsan yaşa;anılar bugününün zincirleridir..Ayağında ağır ağır sürüklersin,kader mahkumluğudur işte anılar,birbirine mahkum olan en sıradan iki gerçek..Süren bir yaşam,ve kopmayan bir bağıdır anıları..

Şimdi bütün savrulan saçlar sensindir,bütün göz yaşı damlaları o..Sahilde aşık,mutlu, dans eden,dünyada sadece ikisi olan, duygu sarhoşu iki sevgili siz…

İstasyonsuz bir yolcusundur,yitik,kayıp bir şehre adım atmak istemeyen..

Göçmen kuşlara öykünen,sıcak iklimlere gitmek isteyen bir yabanılsındır..

Şimdi her şey,elinde avucunda o azların..Yorgunluğun,zamana yenik düşen yaşlılığın,ve de dirimindir,yaşıyor olduğunu sana fısıldayan bir ümitli cıvıltı..

Her şey biter,her şey değişir..Ömrünü kaza kaza erdiğin hazinedir anıların..Kimsenin eli boş kalmaz,herkes yaşadığı kadar edinir,yaşamı kadar açıp kollarını,göğsüne basabilir o paha biçilmez hazine sandığından..

Bilirsin,sen ölürsen o da ölür,bu muhtaçlık,bu bağ en garip tesellidir,ama tesellidir işte..İçine bakarsın,uzaklara düşmüşse eğer,sen de uzaksındır,ordaysa;bilirsin,sen de yakındasındır..Çünkü yokluklarda da var olmalar vardır..Direnen yanına direniş olmazsın,unutuşlarda unutulmalar vardır..Hep yaşıyor olmayı ister benlik,biri bir diğerinin ciğeridir..Sahi iki ciğer vardır,sanki bir şey anlatır gibi..Ve tek bir kalp,çünkü ikiye gerek yoktur,kalbini değişirsin değiştiğin o kalple…Dünyanın en uzak yeri,birinin yerin olmayan kalbidir.Uzak yerler,dünyadaki kalpler kadar vardır,sadece iki kişilik gidiş ve dönüşlü…Başka yolcu taşıyamaz bir yürek…Ve kimse dünyanın en uzak yerinde,o kadar ıssız,kimsesiz ve hiç çaresiz kalmak istemez..

Anılar,yaşamın boyunca,az;çok katıklarındır..Ne doyar,kanarsın;ne de ölmene izin verir..

 

 

 

 

 

Genel kategorisine gönderildi

SIĞINMALI

Bir şiire nasıl başlanır her şeyini anlatabilsin diye.Yere göğe sığmayan içini hangi kelimeyle başlatırsın eksiksiz,fazlasız geçirebilsin diye duygularını?Bir şarkı nasıl başlar,hangi melodi,hangi tını;kelimelerin yerine geçer? O müzikle dillenir yaşayan kalbin,başka hiçbir sesi duymadan,sadece kalbinin sesi olur dinlediğin? Bir ressam belleğinde önce hangi görüntüyü şaklatır da,fırçasına sığınır hemen? Hangi renktir,duygularını gözle görünür yapar,renk nasıl renk olur? Ve bir seven nasıl söyler taşıdığını? Nasıl dinler onu yağmamış,yüklenmemiş,hiç dolmamış bir bulut? Göğün altında, duygularımın selinde,tutunduğum her neyse,diktim gözlerimi göğe..Zamanlardan gece,hep gece,ay ışığı vuruyor buluta..Bir damla serpilmeden nasıl ıslağım sırılsıklam? Hep öylece asılı kalan bir bulut..Gözlüyor yeri;bütün damlalarımı gözlüyor, hiç yumuşamadan,buzları dönüşmeden,kaskatı;sadece hep duruyor.. Boğacak gibi çok damlalarım,sel gibi taşkın,ne varsa katan önüne,benden ala ala,onulmaz,iyileştirmeyen.. Bir bulut göğün en uzak yerinde,yağmaz,vermez bir bulut..Ay ışığı vuruyor gece;gece gündüz hep orada.. Ne bir rüzgar savuruyor onu,ne de yağıp dağılıyor.. Göğün altında ben,ıssız bir dünyada yapayalnız gibi,içimin olanca yıldızları üstümde; çözülmeye,şiirler yazmaya,şarkılar dinlemeye,oralara gitmeye,dünyadaki her sevgiye değmeye,gözlerimde renkler boyamaya, yaşatmaya devam ediyorum yıllar var ki..Hiç bitmeyecek şiirler,hep yazılacak;şarkılar hep yeni ve yine çalınacak..Ressamlar yetişip duracak her biri bir öncekinden daha usta..Ben de dönüşmeyeceğim,dönüşmeyen taşlaşmış,çok uzakta çakılı buluta inat..

Genel kategorisine gönderildi

SEVMEK YAŞAMAK VE ÖLMEKTİR

Sınırdayım..Sana olan sevgimin,ve gönlüme doldurduğun acının sınırlarında geziniyorum..Ucu bucağı görünmeyen bir savanda nefes sürmek seni sevmek..Seni sevmenin güzelliği,bereketi,ve her şeyi hissediş… Ve hemen arkasından,yanı başında,sağında solunda,içinde;her yanını kaplamış bir kuraklık..Dudaklarım kurudu sevgisizliğinden..Sadece, sevgine susuzluğu olan bir sınır …Kendime dönüp içime bakışım.Yağmurlar dolu dizgin..Yağdıkça daha gür sevgilenmeler…Seni sevmek sadece zaman kazanmaktan ibaret,ne yapsam seni sevmeye çıkacak sonum…Ve, acından kaçınmaya çalışmak da sadece zaman kazanmaktan ibaret…Hiç değişmeyen sonum.. O çizgide hapsolmuşum.Ne sevmekten vazgeçiyorum,ne de acından bir kurtuluş nasip bana..Yağmurlar yağıyor bir yanıma,hayatım benim,benim dirimm..Ve kuraklıklar,yokluklar bir yanımda..Sensizlik dolu,acı bir son gibi…Biliyorum böyle geçecek kalan günlerim..Doğan güneşe eşlik edemeyecek mutluluğum.. İçimin ateşini yansıtacak güneş kızıllığında..Öyle doğup,öyle batacak tekrar tekrar…Sensiz bittiğimi bilmeyeceksin,beni aramayacaksın,sensiz dünyada kimsesiz;o sınırda direnip direnip yakıcı kuraklığa, kaybedeceğim…Kaderim böyle yazılmış gibi,ve bir kaderci gibi; bilerek ne yaşadığımı,ve nasıl son bulacağını, yaşam denilen bana verilmiş,seni sevmek sebebimi,orada öleceğim..

Genel kategorisine gönderildi