BAĞINTI

Bırakmak istediğimiz her şey,bir yılanın eskimiş derisini bırakması gibi kolay olsaydı keşke…Yepyeni,bembeyaz bir gömlekle bürünebilseydik…

Genel kategorisine gönderildi

Çocukken pazar içinde,balıkçı tezgahındaki ağızlarını durmadan  açıp kapayan,yaşamaya çalışan balıkları  ya da ölmeye,görüp şaşkınlıkla hem de nasıl büyük bir hayretle ve üzünçle izlemeye başladığımda annemi kaybetmiş,kaybolmuştum….Adımı soran polis amcalara bir güzel söylemiştim hakkımdakileri…Şimdiyse,yani artık, ne soru seviyorum,ne de cevap vermeyi…Zaman içinde kayboldum,evet adımı da hatırlamıyorum,söylemiyorum,mühim değil,olduğum yerden mutlu,memnunum şimdi,bulunmak ya da gitmek istemiyorum…

Genel kategorisine gönderildi

İÇİMİN YOLCULUĞUYDU~GİDİP GİDİP BİTMEYEN,ÖMRÜMCE UZAYAN BİR YOLCULUK

Sen benim hasta yanımsın…Ama bensin,benimsin,bendensin artık,bendesin..İliğime,kemiğime işlemiş,sarmışsın…İçimde olduğun her yer hayati değer taşıyor..Ben kıpırdayamazken bile,dışarıdan bir müdahale de imkansız seni söküp atmak için…Filmlerde izlerken hep düşünmüşümdür..Kurban,celladının,sebebinin elinden ölürken,neden diye sorar??Ve sebebi  olan da söyler az sonra kurban edeceğine..Saygı gösterir ona o kadarcık da olsa,değer verir,olan şeye bir anlam katar,katmak ister …Mutlaka bir sebebi olmalı,bir duygu,bir olay bir şey olmalı sebebi…Kurban bilmeli celladıyla bir bağının olduğunu,bu bağın ne olduğunu celladı anlatmalı…Bu kadarcık hakkını teslim etmeli hiç değilse..Ya benimle öleceksin,yani ben seninle….Ya da vücudum,ruhum,aklım,fikrim,içim,dışım seni atacak,sadece ben kalacağım…

Genel kategorisine gönderildi

KOYU,ZİFİRİ,KÖR.AÇILMIYOR.BİR DAHA ÖTESİ YOK.SON KERENİN SONUNDA

Karanlığın çökmeye başladığı,ışığın sık ağaçlar yüzünden,ancak cılız huzmelerle girebildiği,ucu bucağı olmayan bir ormanda yürüyordu.Orman kadar uzak,sessiz ve bilinmezliklerle doluydu..Ve fakat aklı çok kalabalıktı.Sormadığı sorular,fikrine fikrine pike yapıyorlardı..Yürüdükçe derinleşti,uzaklaştı,kayboldu..Geriye bakmıyordu.Ardında bırakmak istediklerine göz değdirmiyordu.Kendine yenilmeyecek,yenecekti..O gittikçe yolu uzuyor,aynı zamanda genişliyordu.Bulanıklık,karamsarlık ve keder tavsıyordu.Gidip bitireceği o yolun sonunda,hiç yaşanmamış  gibi mutluluk vardı…

Genel kategorisine gönderildi

KALBİNİ DÜŞÜNDÜĞÜMDE TÜM VARLIĞIMLA SANA DÖNÜYORUM YİNE,YENİDEN.KALBİN BENİM SICAĞIM

Gözleri ışıl ışıldı,mutlulukla daha da büyümüştü..Dudakları kor gibi yanıyordu.Hızla dolaşmaya başlayan kanı,yanaklarını al al etmişti..Kirpikleri tel tel titreşiyordu..Elleri,avuçları heyecandan soğuk terler içindeydi.. Aşkı öğrendi.İliklerine dek duyumsadı.Kalbi daha önce hiç görmediği,duymadığı,anlatılmayan diyarlarda dolaşıyordu..Dünyanın tozunu attırıyordu başı dönerken..Karnındaki o müthiş ağrının müptelası olmuştu daha ilk seferinden.Aşka meftun olmuştu.Sebebi olsun istiyordu,yanmak,bu ateşle kül olmak istiyordu..O yoktu.Aşk vardı.Kendisi vardı..Bundan böyle arasına hiçbir şey giremezdi..O artık  bir soyuttu.Elinde,içinde,kalbinin otağında,aklının tam ortasında gerçeği vardı,Aşkı dışarıdan bakılınca görülecek denli somuttu..Yenilmeyecekti.Aradan attı.Tek tanıyacağı,içine salınan,yeşerteceği,büyüteceği,yaşatacağı,emanet kıldığı Aşkıydı artık..

Genel kategorisine gönderildi

ÜSKÜDAR BEN

İçime içime gelip durma… Gelip de derinlere yönelme. Olduğun yer zaten acıtmakta, daha fazla daha fazla BEN OLMA…

Genel kategorisine gönderildi

ARDINA BAKINCA, SADECE ACIMAZ, GÜLÜMSERSİN DE

Koca uzay boşluğunda birbirlerinden çok farklı yörüngeleri olan iki nokta,birbirleriyle çarpışabilir mi?Evet çarpışabilir…Sonra yine birbirlerinden,çarpışma hızı kadarki hızla savrulup,uzaklaşıp,ruhları birbirlerinde kalmış olarak yol alabilirler mi?Evet alabilirler…İmkansız diye birşey yoktur aslında..Herşey bir tecelliden ibarettir.Biz o tecelliyi bazen bilsekte,bilmesekte…Sanmayın ki herşeyde sizin iradeniz vardır..Hayır.Bazen en olmazlar olur,aklınıza sığmayacak şeyler,gönlünüzden öyle bir taşar ki,maddenizin tozu kalmaz,artık ancak bir ruh gibi dolanırsınız ortalıkta…

Genel kategorisine gönderildi

PARÇALARDIR BÜTÜN YAPAR PARÇALAYAMAZSIN KENDİNİ

Konuşanın kim olduğunu biliyordum. Kötülüğün dibine vurmuş hallisiydi..Binbir surat,yalan dolu dünyaya sayısız  yalanlar ekleyen.Kaçak dövüşen,yüreksiz,çirkinliğin mayası.İnsan kandıran canavar…Büründüğü kisvelerden bambaşka biri..Ve fakat kötülük iyiden uzak duramıyor.Çünki kendinin farkındadır kötülük.Mutsuzdur,dönüşemez ama.Kıskançtır…Haindir gizlice konuşur…Kötülük orda kal,öl hatta orda…Hiç bilinmez ol…Çemberinin dışına çıkma,yenik düştün kötülük yine yenik düştün…Huzura eremeyeceksin,unutmak koca bir yalan,kendini unutamayacaksın…

Genel kategorisine gönderildi

GECELERDE SEN OLURSUN

Başından beri yalan söylüyordu…Bile bile sevmeye başlamıştı.Onu bir kez görmekle başlamıştı her şey,hiçbir şeyi hesaplamamış,duygularının seline kendini nasıl bıraktığını bile fark etmemişti..Çok uzaktı,çok imkansızdı,fakat tüm olamazlıklar,bütün kalbiyle Ona aşık olmasına engel değildi…Belki iki seven kalp yoktu bu hikayede…Ama bu kendisinin hikayesiydi.Bütün kalbiyle Onu seven bir tek kalp yeterdi bu büyülü sevginin yaşamasında…Her sabah uyandığında,her gece yatağa girdiğinde ve gün boyu duyumsadığı bu sıcak sevgi,yaşamın anlamını hiç unutturmuyordu kendisine….Gece yattığı yerden gözleri Ay-ı arıyor,Ay-da saklı yüzünü görüyordu…Dünya hep böyle mi dönüyordu herkes için…Hüzün sevenlerin kaderi olarak mı yazılmıştı…Sonra kendisini seven o diğer kalbi düşündü..Sabırlı,dost,beklemeyi göze almış.Değerliydi,çok değerliydi kendisini böylesine seven O güzel insan.Biliyordu ki hayatının herhangi bir döneminde,istediği her an kapısını çalabilir,gülen bir yüzle karşılanırdı…Fakat kalbi elinde bile olmadan,o sevgisiz için çarpıyordu.Tüm kavuşulmamış sevdaları düşündü.Tüm o insanlar,o seven kalpler,kendisinden daha mı az haketmişti sevdayı ki,kaderi sorgulamaya,küsmeye kalksındı.Herkesin aşkı kendisine özeldi,ve herkes için dünyadaki Aşk tanımı,kendi aşkının tanımıydı…Kişi kendinden bilirdi…Ne kadere,ne Adama küsemiyordu.Küçük dünyasında sevgisinden açılmış bembeyaz yelkeniyle,hayallerinin üfürdüğü rüzgarla yol alıyor,ömrünü sürüyordu…Saçlarını her topladığında,ve her çözdüğünde,omuzlarına dökülüşünü izlediğinde Onu düşünerek yaşamaya devam edebilirdi.Bu en sevdiği oyun olabilirdi.Görülmesini hiç sevmediği gözyaşlarını, saklamasına gerek kalmadan içindeki hiç görülmemiş o çiçeğe akıtabilirdi.O sevginin çiçeğine…

Genel kategorisine gönderildi